چله‌ی سرخ مقاومت؛ اربعینِ پدری که وقف ایران بود

امروز چهل روز است که آسمان ایران، داغدارِ خورشیدی است که تمام لحظات زندگی پربرکتش را وقف سربلندی کلمه‌الله، اعتلا و امنیت ایران اسلامی و عزت ملت خویش کرد. رهبری که نه فقط یک نام، بلکه قوت قلب یک امت و استوانه‌ی تزلزل‌ناپذیر مقاومت در برابر استکبار بود.
‌
در این اربعینِ جانسوز، که به حق «چله‌ی مقاومت» نام گرفته است، تاریخ بار دیگر گواهی می‌دهد که فداکاری‌های آن امامِ جلیل‌القدر و رهبر شهید در کنار ایثار سرداران و شهدای والامقام، در جریده‌ی این سرزمین ماندگار شده است. او رهبری بود که امتی سترگ و بصیر تربیت کرد؛ امتی که طی این چهل روزِ لبریز از فراق، با چشمانی پر از حسرت و دل‌هایی خونین، لحظه‌ای میدان را خالی نکردند.
‌
در طول این چهل شبانه‌روز، خیابان‌های شهرهایمان گواه حضور مردمی بود که با تمام توان و با فریاد خون‌خواهی، یاد آن عزیز سفرکرده را زنده نگاه داشتند. این چهل روز، نه پایانِ یک مسیر، بلکه آغاز فصلی نو از ایستادگی بود. امتی که در مدرسه‌ی بصیرت او درس شجاعت آموخته، هم‌اکنون استوارتر از پیش در صحنه حضور دارد و تا زمانی که پاسداری از آرمان‌های انقلاب و حفظ تمامیت ارض کشور اقتضا کند، این میدان را با صلابت حفظ خواهد کرد.
‌
ما با آن رهبر عظیم‌الشان عهدی بسته‌ایم که زمان و مکان نمی‌شناسد؛ راه او در رگ‌های این وطن جاری است و پرچم مقاومت تا پیروزی نهایی، بر فراز دستان این امتِ وفادار در اهتزاز خواهد ماند